God jul folkens!

Hellige Far!
Hjelp oss at ikke gavene skjuler for GAVEN,
At ikke barna skjuler for BARNET,
At ikke lysene skjuler for LYSET,
At ikke stjernene skjuler for STJERNEN,
At ikke budbærerne skjuler for BUDSKAPET,
At ikke ordene skjuler for ORDET.
Ordet om at ”Et barn er oss født”.
Ordet om at ”En sønn er oss gitt”.
Hør oss i Faderens, Sønnens og Den Hellige Ånds navn.

MORRO I SNØEN

Jaudå, då var julaferien 2009 i gong. Huset på Algrøy byrjar å bli fyllt opp og julestemninga byrjar å ta plass. Eg har nokre småbrør som eg meiner er litt rastlause. I går kveld rett før midnatt kjeda dei seg og eg foreslo at vi kunne gå ut å leika. Like etterpå var snøballkrigen i gong ute på tunet. Eg fann i alle fall fort ut at eg ikkje fekk noko særskild behandling fordi eg var jente. Me koste oss i dei seine nattetimar. Ikkje kvar dag Algrøy ligg kvit i snø, så me nyter det mens me kan.

Tante Ingunn

Då eg var mindre blei eg ofte kalla "tante Ingunn" av ulike folk på øya der me vaks opp. Verken var eg sjølv tante eller hadde ei tante som heitte Ingunn. Eg skjøna ingenting av det då, og eg har faktisk aldri oppklart mysteriet med kvifor eg vart kalla tante Ingunn, men eg trur det må ha vore ei eller anna tante på Algrøy ein gong i tida som heitte Ingunn, og i tilegg vel eg å tru at "tante Ingunn" klinger nokså fint.

Endeleg kom tida der eg fyrst sjølv kunne identifisera meg med navnet "tante Ingunn". Året 2007 vart eg tante for fyrste gong. Det var stor stas, mildt sagt. Jonas kom til verda òg vart min fyrste "tant'unge". Året etterpå kom det jammen meg eit nytt tanteborn. Utruleg nok skjedde det eit under og det vart ei jente, Emilie. Me er ikkje plaga i familien med å få for mange av det feminine kjønn, så det var kjekt. Dette året slo heller ikkje feil, familien Algrøy har òg i år blitt velsigna med nok ein liten pjokk. Benjamin kom til verda for ei lita veke sidan og eg kan knapt venta til å treffa den litle Algrøyguten.

Å vera tante er fantastisk! Born skapar glede på mange måtar. Anten dei står å har opna frysen å roper på tante om dei kan få is, eller dei får presangar og finn ut at det kjekkaste er å leika med papiret... Det kjekke med å vera tante er også at når "skittbleio" stinker som verst, eller når lydnivået blir for voldsomt, tårene for store- så kan ein alltid "levere dei tilbake".

Dessverre bur eg ikkje i same by som nokon av tanteborna mine. Men då er det kjekt å ha bilete å sjå på innimellom. Er dei ikkje søte? :-)

Advent

Mens frost og vintermørke rår
begynner kirkens nye år,
og våre sinn skal være vendt
mot lyset som på jord er tent.

I mørket ved vår side står
Han som steg inn i våre kår.
Hvert adventlys skal minne om
at Jesus, lysets Herre kom.

Han kommer stadig til oss inn
og lar oss se Guds milde sinn.
Vårt ønske ved den tente krans
er at vårt liv må være hans.

Når verden og dens tid forgår,
gryr evighetens kirkeår.
Å, Herre la oss finne vei
til lys og salig liv hos deg!

Fin kveld, fine folk!

Eksamen er overstått. Livet er herlig! Gode vener, baking, eting, speling, meir eting, god stemning. Eg nyter det! Igår baka kakemenn til den store gullmedalje. Gutane kom (merkeleg nok!) etter me var ferdige å baka og kakene stod på bordet. Det må seiast at kakemenna ikkje vart super velykka, men kven bryr seg? Alt går i grisen! :p

Me har ein heilt fantastisk leilighet som me trivest så godt i alle tre. Her har me god plass, og me har alltid noko på lur i tilfelle det kjem besøk. Granneskleiva 34, både husrom og hjerterom.

Takk for ein kjekk kveld ilag folkens. Dåke è gullv verdt! :-)




Det gjekk litt fort og me var litt trøytte. Me glømte å ha i hornsalt, og tok det i litt seint. Det blei berre to klumpar. Kanskje ikkje det besta trikset. No veit me grunnen til at dei smakte som knekkebrød dagen derpå i alle fall. Tips: hornsalt er lurt å blanda i vatnet;)

Bakeglede! :-)

Plutseleg fann me ei kaka i frysen. Den gjekk glatt ned..

Me kosar oss med kortspel. Nokon av oss er blitt djupt reven med av ei bok:p God stemning!



Margunn har besøk av svigerinna si Anbjørg, dei lagar pepperkaker. Trur nok det er litt meir kvalitet der i gården..
Kva skjer? Bakinga/etinga tok på. Godt å ha ein sofa å slenge seg ned i då! Folk er komfortable på ulike måtar. Bileta taler for seg sjølv:-)

Margunn har laga adventskalendar. Kjempekoseleg!

Gode vener!

Åå, kor heldig eg er! Dåke è toppen:-) Takk for ein fantastisk kveld ilag då eg kom heim. Må ikkje bli så lenge til neste gong. Kva hadde livet vore uten gode vener? For ei velsigning.

Nyt førjulstida folkens!

Ikveld er eg åleine heime i leiligheten. Eg nyter det! Og eg har tenkt på ein ting ikveld; Nyt livet folkens! Ein av forskjellane eg merka då eg kom frå Peru denna veko, var at folk er stressa her i forhold til f.eks. Peru. Eg veit det er eksamenstid og mykje å hengja fingrane (hovudet) i...Men dog, det er viktig å stoppa opp i stresset og kavet!

Ikveld har eg baka bollar og høyrd på julamusikk for full guffe. (For dei som kjenner meg betyr det òg synging for full hals!) :-) Fantastisk. Imorgo er det eksamen. Ikkje tænk på det! Full kontroll!

Inviter venner, lag god mat, sit inne og høyr på regnet og vinden ute, tenn lys, sett på god musikk, høg musikk, syng med, ta ein tur på cafè, bake kakemenn, et pinnekjøtt, spill et spill, lag et julekort, ring ein venn.. :-)

Dagens oppfordring!
..og dagens CD:-)

Det sunne sukker!

Kva kjøpte me mest av i Peru? Svaret er stevia... Kven skulle vel ikkje kunne tenka seg å eta masse søtsaker utan å trenga å tenkja på at det er mykje sukker i-noko me alle veit er usunt i store mengder. Men det treng ikkje vera slik! Stevia er svaret.

"Stevia er en naturlig søt urt som kan erstatte sukker eller kunstige søtningsstoffer i en rekke mat- og drikkevarer". Stevia kan brukast i det meste. Kanskje du lurer på kvifor me ikkje bruker det i Noreg? Svaret er enkelt. Sukkerindustrien her er svært stor, og dersom stevia hadde tatt over hadde det vorte eit stort økonomisk tap her. Difor er det ulovleg meg steviaproduksjon her i landet. Men ein kan kjøpa stevia på internett og få tilsendt. Dette er svært dyrt. Ryktene i Peru sa at det kostar 8000 NOK kr for 1 kg stevia. Trur ikkje mange vil prioritera dette akkurat.

I Peru kjøpte me boksar, som er på 80 gram, for 11 sol=22 norske kroner. Genialt! Det er små boksar. Men det geniale med stevia er at ein treng berre pittelitt. Ei bittelita skjei, mindre enn ei teskjei tilsvarer 100 gram vanleg sukker. Ein slik boks varer difor ei stund. Ein kan bruka sukkeret i sjokoladekaker, kakao, bollar osv. Og truverdige kjeder seier at det smakar nett det same!

Velkommen til stevia kaffibesøk i Granneskleiva 34 for å teste ut spesialiteten! :-)

Herlig avslutning!

Plutseleg var 5 veker gått og me måtte, anten me ville det eller ei, venda naso heimøve mot fedreladet. Dei siste dagane i Arequipa koste vi oss max og naut dei siste dagane i landet.

Siste kvelden gjekk me på favorittrestauranten til meg og Dagny Irene og åt ein god middag. Det blei ein skikkeleg festkveld.

Ymse bilder

Her er vi på båttur i Ilo. Yrande dyreliv i sjøkanten!

Eg fann meg ei veninne i Mockewa. :-) Black and white, rich and poor...
Christo Blanco in Mockewa.. Ein statue som ein møter i dei fleste byane i sør amerika. På det høgaste punktet i byen står den å vaktar byen.
Dette er litt typisk Peru. Brunt og grått. Ser ganske trist ut. Tørt!
Her er det grønt og frodigt. Det er ikkje så ofte me ser i dette landet. Her frå Mockewa.
Husdyret vårt. Godt med ein strekk! Puus:-)
Her er heile skulen samla for å eta etter at me har hatt heimkunnskap med 5.-6.klasse.

Helgetur til Juliaca!

Ikkje alt blir som ein planlegg. Denne helga hadde eg gleda meg til ei fantastisk helg i Juliaca på besøk til Margunn og Liv Elise. Alt var bra og me satte oss på bussen oppover fjellene mot byen Juliaca. Vi hadde ikkje sutte lenge på bussen før eg kjende kvalmen vrenga seg i magen. Av ein eller annan merkeleg grunn kom me oss vel opp til Juliaca. Då eg kom ut av bussen klarte eg såvidt å stå på beina. Å vera sjuk i over 4000 moh er ikkje som å vera sjuk i Noreg. Smilet kom endeleg fram då vi omsider kom fram til heimen me skulle bu i. Reisesjuk, tenkte eg. Sjølv om eg aldri blir det. Natta vart lang og hard. All ære til Margunn som tørka spye for meg. Dagen etter vart lengre enn lang. Eg måtte bite i det sure eplet og takke nei til å vera med dei andre til Titicaca sjøen, noko eg hadde sett fram til lenge. Eg har aldri vore sjukare enn den dagen. Eg klarde ikkje å løfta ein finger, bokstaveleg talt. Formen vart heldigvis stigande og eg klarte å joina gjengen å sjå ein film før det var sengetid att.

Juliaca slår ikkje feil, puttar ein noko i kjeften får ein det garantert i retur, anten det er den eine eller den andre vegen. Høgden kjennes på kroppen, og verkeleg også i toppen! Søndag var eg lei av å vera sjuk og eg vart med dei andre på fjelltur, til christo blanco- ein kristus statue som står på toppen av eit fjell. Turen var tøff, mildt sagt, men eg kom meg opp. Like etter me hadde komt oss ned att starta regntida i Juliaca. Bergen blir berre småyr i høve til Juliaca sine regnbyer. Men det var faktisk litt godt å kjenne regne piska for fyrste gong på 5 veker. Me skal ikkje klaga!

Turen til Juliaca vart ikkje som planlagd for min del. Men eg må sei at det var fantastisk å sjå Margunn og Liv Elise igjen. Dykk var verd turen!

I dag er det på an igjen. Eg er heima frå skulen. Formen suger. Men det er godt å berre vera 2500 moh igjen. No byrjar eg å sjå fram til å venda heim til fedrelandet att. Den lange reisen kunne eg godt vore foruten, men smilet skal vera stort då eg landar på sola på sundag. :-)

Det har vore dårleg med blogging i det siste. Det har vore oppe til vurdering, men eg fann ut det var viktigare å utnytta tida eg har her. Eg har enno ikkje fått skrevet om turen til Bolivia, heller ikkje om turen til Ilo, eller Tackna eller Mockewa. For interesserte kan eg fortelja når eg kjem heim! Eg skulle lagt ut litt bilete,men kamera mitt er igjengløymt på skulen for tida. Det kjem!

Håpar livet er bra i fedrelandet!

Grisekøyring!

Med hjarta i halsen sitte vi i ein liten taxi på vegen nedover fjellet i 140 km/t. Vegane er fine (til å vera Peru) men likevel. Eg tykkjer det er grunn til bekymring. Her i landet er det f.eks. enormt med laushundar. Dei sprett ut i vegen over alt. Sjølv om eg lett innrømme at eg ikkje har hjarta for hundar (eller forsåvidt andre vesen på fire bein) så kan eg godt sleppa å køyra på ein.

Me har køyrd taxi mange timar denne helga. Eg er så overaska over køyrekulturen her. Ein møter aldri på trafikkontroll, det fins ikkje. Dersom ein møter politiet er det mest sannsynleg for at dei skal sjekka kva du har med deg, eller passet ditt. Det fins få eller ingen reglar for køyringa her i landet. Og det merkast! Me køyrde ca 3 timar med ein taxi, fyrst etter to timar ser eg sjåføren tek på seg beltet. 130 km/t- tviler på belte vil redde han om han krasje. Vi møter ein politi på vegen, tutar og køyrer forbi. Me sit 7 stykk pressa inni ein liten taxi for 5. Ikkje tænk på det. Eg kjenner eg er nervøs, og det blir ikkje betre då eg ser at sjåføren likegreit tek opp mobilen og byrjar å skrive meldingar. Akk! Utruleg nok sovnar me alle i hop og vaknar nokre timar seinare, still alive! Sjåføren høyrer på musikk, høg musikk. Me har køyrd i mange dagar og irritert oss over at me ikkje kjenner nokre av songane, og heller eigentleg ikkje likar musikkstilen. Plutselig skjer det. Enrique Iglesias for våre øyrer. Me vaknar opp og byrjar å syngje for full hals. Endeleg kjem det ein song me kjenner. Det vert berre betre og betre og me endar opp med godeste Bob Marley. Men det sjukaste var at når me song blei sjåføren sjølvsagt kjempe gira, han likte godt at me kjente til og sang med på musikken hans. Men det verste var at han stadig skulle snu seg bak til oss å synge med oss.. "Sjå påå the road, por favor!!", ropte me, i ein blanding av engelsk, norsk og spansk-som det lett blir.

Ingen ulykke skjedde. Me kom oss fram og tilbake og vel så det. Dei seier her at det skjer mindre ulykker på vegane her enn i Noreg. Eg kan ikkje skjøna det, men likevel- helgas konklusjon må nok bli: Peruanarar køyrer som grisar!

BILLIG! :-)

Noko av det eg kjem til å sakna frå Peru er prisane. Alt er billig her! Me kan gå ut å eta uten å tenka over det. Og då snakkar me kjøttmiddag for langt under hundrelappen. Me har funne oss ein yndlingsrestaurant. Denne restauranten skulle eg gjerne tatt med meg heim! Uten om billig mat er det meste anna òg billig. Taxi til byen kostar 6 kroner. Me var på markedet å kjøpte filmar og cd'ar i helga. Ein cd kostar 5 norske kroner og ein DVD kostar 4 kroner. Men det må seiast at alt er kopi. Ein finn ikkje anna her. Alt er fake. Eg skulle gjerne tatt julehandlelen her, men eg er redd det blir dyrt med overvekt på flyet. Så vi får heller kosa oss med gode middagar, hehe.

SPAR MEG!

Ein del av kvardagen her i Arequipa består av å irritera/forundra seg over merkelege ting her i landet. Ein av dei mest irriterande tinga er dessidert lyden av BOSSBILEN! Det kan eigentleg ikkje forklarast, berre erfarast! Men i alle fall spelar bossbilane i byen "fûr Elise" for full guffe. Ein kan ikkje unngå å høyra det. Stakkars Beethoven, trur han hadde blitt oppgitt om han hadde høyrt dette. I ein lys og til tider falsk tone klinger to strofer av songen over heile byen kvelden lang. Om att og om att. Rondoen hadde fortjent betre enn å bli brukt opp og latterleggjort av bossbilane i Arequipa.

Eg har høyrd rykter om at dei pleier å skifta song nærmare jul- ikkje øydelegg fleire songar seier berre eg.

Fest og glede i leiligheten "vår" !

Her er det jordbærtid. Våren er verkeleg her. Jordbærsyltetøy med store jordbærbitar- mm, det smakte himmelsk!
Tid for hårfarging. Kvifor ikkje ta det på golvet i stova? Dagny Irene er frisør. Smil og glede!


Når vi fyrst er igong med frisør i stova kjem det plutseleg ein tannlege på besøk. Tid for å fikse tenna. Heimetannlege er genialt!


I Peru leikar ein ikkje tannlege. Avstøyping av tenner. :-)

Etter frisørtid og tannlegetid er det duka for ein skikkeleg jentefest. Me lagar brownies, finn fram is og snacks og ser film. Herlig kveld jenter:-) Me kosar oss!